Müzik

Sovyet popüler müziğinin klasik yapıtlarından biri kabul edilen Karanlık Gece’nin (Тёмная ночь) ilginç bir öyküsü vardır: İkinci Dünya Savaşı sırasında, Sovyet topraklarında Nazi vahşetinin doruğa çıktığı bir dönemde, 1943 yılında, Leonid Lukov’un (1909-1963) imzasını taşıyan İki Asker (Два бойца) filmi çekilirken, yönetmen bir sahnede tıkanınca, besteci ve orkestra şefi Nikita Bogoslovski'den (1913-2004) bir şarkı istemiş, o da ezgiyi tek oturuşta yazıp, ertesi günkü çekime

Doğrudan çevirisi Coşkulular Marşı (Марш энтузиастов) olan, ancak Türkçe söyleyiş açısından, anlamda nüans yaratsa da, Coşku Marşı biçiminde çevrilmesinin kulakta daha iyi tınladığı bu marş, ünlü Sovyet besteci İsak Dunayevski’ye (1900-1955) aittir. Dunayevski klasik müzik eğitimi almış olmasına karşın, operet ve popüler müzik alanına yönelmiştir. İlki 1927 tarihini taşıyan, toplamda 12 bestesiyle, Sovyet operetinin kurucularındandır. Viyana opereti (Kalman, Lehar) çizgisini

Viktor S. Kalinnikov (1870-1927) Rus kilise müziği ile halk şarkılarından etkilenmiş, a cappella besteleriyle koro müziğine katkı sağlamış biridir. Slav ilahi geleneğindeki çalışmalarının, Sovyet döneminde de müzikal anlamda arı, parlak bulunması, dinsel içeriği bir kenara itilerek, estetik ölçütler ve ulusal kültür mirası bağlamında, koro repertuarlarında yer edinmesini sağlamıştır. Huzur Işığı adıyla çevrilebilecek olan, soprano, alto, tenor ve bas seslerden oluşan, karışı

Sovyet besteci Şostakoviç’i (1906-1975) tanıtmaya gerek yok. Anti-Sovyetik çevrelerde, yaşamı boyunca siyasal rejim ile barışık olmadığı yönünde yapılan yazılı ve sözlü propagandaların hiçbir ciddi temele dayanmadığı, bugün artık yadsınamayacak bir gerçek. 1951’de, karma koro için a cappella olarak bestelediği, Op. 88, “19. Yüzyıl Sonu 20. Yüzyıl Başı Devrimci Şairlerinden On Şiir” i, 1905 Rus Devrimi esinli, biri anonim, altı şairin (Leonid Radin , Yevgeni Tarasov, Aleksey G

Valeri Aleksandrovich Gavrilin (1939-1999) Sovyet müziğinin folklor temelli çok başarılı sentezlerinden birini gerçekleştirmiş bestecilerindendir. 1964-1965 yılları arasında bestelediği küçük yapıtlardan oluşan Rus Defteri adlı çalışması, 1967’de Glinka Ödülü’ne layık görülmenin ötesinde, aydın çevrelerde folklora yönelik yeni bir ilgi dalgasının oluşmasını sağlamıştır. Yaşamı boyunca kırsal dünyaya yönelik duygusal yakınlığını koruyacak olan Gavrilin, bu kültürde, kadın sesi

Müzik yelpazesinin değişik alanlarında varlık göstermiş olan Georgi Vasilyeviç Sviridov (1915-1998), Sovyet vokal ve koro müziğinin de önde gelenleri arasındadır. 1970’de Halk Sanatçısı, 1975’te Sosyalist Emek Kahramanı unvanına layık görülmüştür. Rus folklorunun melodik çizgisini çok iyi işlediği, 1964 tarihli, Kursk bölgesi halk kültürünü yansıtan Kursk Şarkıları , diyatonik, modal dokulu folklorik şarkıları, yeni bir “yalınlık” ile düzenleyişinin parlak örneğidir. O kadar

Rus şair Puşkin’in (1799-1837) sürgündeyken kaleme aldığı Tutsak şiiri, gerek içerdiği anlam, gerekse müzikal ritmi ile birçok besteciyi cezbetmiştir. Rus Beşleri içindeki César Cui de bunlardandır. Sovyet besteci ve koro şefi Alexandre Sveshnikov’un (1890-1980) a cappella düzenlemesi, çok başarılı bir çalışma olarak kabul edilir. Rus halk şarkılarının ifade yüklü geniş melodik çizgilerine yaslanan düzenlemede, ilk başta tutsaklığın fiziksel yalnızlığını duyumsatan minör tın